29–ЈАН–2025 | Сем Алтман, извршен директор на OpenAI, неодамна изјави дека вештачката интелигенција наскоро ќе ја надмине човечката интелигенција. Пишувајќи за ова во Форбс, Ден Фицпатрик постави важно прашање - кој ги одредува правилата што ги следи вештачката интелигенција?
Она што не прави единствени се нашите мисли. Добредојдовте во Speak Your Mind!
Едно нешто што ме впечатува е колку малку контрола имаат едукаторите и родителите во обликувањето на улогата на вештачката интелигенција во учењето. Алтман вели дека луѓето мора да ги поставуваат правилата, но кои луѓе? Владите? Големата технологија? Едукаторите? Политиките за вештачка интелигенција што се појавуваат во САД, Кина и ЕУ одразуваат различни политички и економски приоритети, што значи дека учениците ширум светот ќе комуницираат со многу различни системи на вештачка интелигенција. Како да спречиме овие разлики да ја претворат вештачката интелигенција во алатка за контрола, а не во алатка за овластување?
Друго прашање е самото образование. Училиштата ги подготвуваат учениците да користат вештачка интелигенција, но дали ги подготвуваат да управуваат со неа? Вештачката интелигенција често се смета за неутрална алатка, но таа ги одразува пристрасностите на оние што ја развиваат и регулираат. Во моментов, неколку моќни субјекти го контролираат развојот на вештачката интелигенција. Ако вештачката интелигенција почне да го обликува знаењето, како да се осигураме дека учениците учат да ја оспоруваат - а не само да го консумираат она што им го кажува?
Со векови, образованието се фокусирало на тоа учениците да бидат „паметни“ – способни да се сетат, анализираат и применуваат знаење. Но, ако вештачката интелигенција ги надмине луѓето во тие задачи, не треба ли да го редефинираме тоа како изгледа успехот? Училиштата сè уште нагласуваат традиционални академски достигнувања, додека вештачката интелигенција брзо ги преобликува вештините што се важни. Дали сме подготвени да дадеме приоритет на она што вештачката интелигенција не може да го направи – проценка, креативност, емоционална интелигенција и морално расудување? Или ќе продолжиме да ја мериме интелигенцијата според застарени стандарди што повеќе не важат?
Не станува збор само за политика или технологија, туку за моќ. Треба да се запрашаме не само кој ги поставува правилата, туку и кој треба. Ако го оставиме управувањето со вештачката интелигенција на владите и корпорациите, образованието ризикува да стане пасивно - обликувано од надворешни сили, наместо да ја обликува иднината. Дали сакаме следната генерација да биде корисници на вештачката интелигенција или нејзини архитекти?
Што мислите? Ако вештачката интелигенција сè повеќе ги диктира правилата на знаењето, како да обезбедиме луѓето да останат одговорни за сопствената иднина?
Дејан Трпковиќ
Извршен директор, PRODIREKT
Основач на Verbalists Education & Language Network
Откријте повеќе од PRODIREKT
Претплатете се за да ги добивате најновите објави испратени на вашата е-пошта.