قوها. اکثر رهبران خود را اینگونه می بینند. یا دوست دارد. مهم نیست که در زیر خط آب چه می گذرد، آنها بی قرار، آرام، جمع شده، الهام بخش، انگیزه و اطمینان ظاهر می شوند. تیم های آنها التماس می کنند که متفاوت باشند.

فهرست مندرجات

23–ژوئن–2023 | Speak Your Mind!: How to become a mindful leader – Chris Galea

ادراک در مقابل واقعیت

تصور رهبر با واقعیت فاصله زیادی دارد.

تنها 7 درصد از کارمندان معتقدند که رهبران تحت استرس به طور مؤثر تیم خود را رهبری می کنند و تنها 11 درصد از کارمندان با رهبران استرس زا در محل کار بسیار درگیر هستند.

اما آیا جای تعجب دارد؟ به چالش هایی که رهبران امروز با آن روبرو هستند نگاه کنید. زمینه ای که ما در آن زندگی و کار می کنیم بی پایان در حال تغییر است. زمان در میکروثانیه اندازه گیری می شود. محدودیت های اقتصادی و فرهنگی جدید و پیچیده ای در بازی وجود دارد. ما بطور 24 ساعته و 7 روز هفته به مجموعه‌ای از فن‌آوری‌ها متصل هستیم که بدون ذکر استرس و، از قضا، انزوا، بار اطلاعاتی ایجاد می‌کنند. پارادایم ها یکی پس از دیگری در حال تغییر هستند. حجم اطلاعاتی که در اختیار ما است به جای اطمینان بیشتر منجر به اطمینان کمتری می شود. تعداد صداها و نظراتی که می‌توانیم در مورد هر موضوعی بشنویم آنقدر زیاد است که به سادگی می‌توانیم کنار بیاییم، چه رسد به اینکه واقعاً گوش کنیم یا خدای ناکرده بفهمیم.

پراکنده. تکه تکه شده. درگیر شد. غرق. استرس از بین رفته زمان گرسنه بود با تمام راه‌هایی که حواس‌مان پرت می‌شود، شهودمان را خفه می‌کنیم، و توجه‌مان را تکه‌تکه می‌کنیم، می‌توانیم به راحتی تمام زندگی‌مان را بگذرانیم، بدون اینکه تمام توانایی‌ها و توجه‌مان را به لحظه‌ای معین کنیم.

توجه جزئی مستمر طاقت فرسا و ناکارآمد است. ظرفیت و توانایی ما برای رهبری عالی را محدود می کند. مواقع زیادی وجود دارد که احساس می کنیم فقط در حال خاموش کردن آتش هستیم یا به جای انجام کار واقعی، زمان را تلف می کنیم، چه برسد به بهترین کارمان. آیا زمانی که روزها را در خلبان خودکار می گذرانیم، می توانیم به طور واقع بینانه انتظار برتری رهبری را داشته باشیم؟

نه. در واقع، ما صرفاً ظرفیت لازم را نداریم - از لحاظ جسمی یا ذهنی - برای روشن، متمرکز، بدون قضاوت، و گوش دادن عمیق، شهودی، کاملاً به خود و دیگران.

اما در یک محیط رقابتی فزاینده - محیطی که سازگار، چابک، سریع و پیچیده است - تصمیم گیری با ذهن های عمیقاً پریشان، واکنش به جای پاسخ دادن، چند کار به جای تمرکز، دیگر گزینه ای نیست.

خبر خوب؟ از نظر علمی ثابت شده است که ذهن آگاهی به رهبران کمک می کند تا استرس را مدیریت کنند، تصمیمات بهتری بگیرند و با افراد دیگر بهتر کار کنند و رهبران موثرتری باشند. همه اینها استرس کارکنان را کاهش می دهد، محل کار بهتری ایجاد می کند، و بله، نتیجه را بهبود می بخشد.

مهار قدرت ذهن آگاهی

ذهن آگاهی چیست؟ به سادگی، آگاهی کامل و بدون قید و شرط از هر لحظه است. تحت تأثیر تجربیات گذشته، رنگ آمیزی از امیدها و انتظارات آینده، ندیدن بیشتر یا کمتر از آنچه واقعاً اینجاست، نه با قضاوت هایی که می تواند شما را به یک واکنش شرطی سوق دهد. اما صرفا داشتن ظرفیت دیدن زمان حال دقیقاً همانگونه که واقعاً هست، همانطور که در حال گسترش است، ملاقات هر لحظه با آرامش... خلوص حال.

پاک کردن ذهن شما از تعصب، قضاوت، حواس پرتی، به هم ریختگی، فضایی را برای وضوح، چشم انداز، آرامش، اعتماد به نفس، تعادل، تمرکز فراهم می کند – و بنابراین ترکیبی منحصر به فرد از انرژی و جهت را ارائه می دهد.

همچنین به ما امکان می‌دهد به منابع دست‌نخورده دسترسی داشته باشیم - ظرفیت و توانایی انسانی در نتیجه بار حواس‌پرتی، تعصب و قضاوت عمیقاً تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

به جای یک فرآیند فکری که فقط سر است (عملکردی، منطقی، و پر از تشریفات ناخودآگاهی که ما را عقب نگه می‌دارد و مانع از تغییر می‌شود)، به ما این امکان را می‌دهد تا آگاهی و ظرفیت هماهنگی با احساس درونی، غریزه، شهود و آگاهی کامل را داشته باشیم. از زمینه، وضوح دیدگاه داشته باشید و با اعتقادی تزلزل ناپذیر ظاهر شوید.

چگونه به یک رهبر ذهن آگاه تبدیل شویم

یک رهبر آگاه به طور فعال انتخاب می کند که آگاهی، تمرکز، وضوح، دیدگاه، اعتقاد، خلاقیت و شفقت را پرورش دهد.

این مستلزم آن است که با آنچه در لحظه اتفاق می افتد هماهنگ باشید.

نیاز به توجه کامل و بدون قضاوت دارد.

یعنی شما به جای اینکه در مقابل اتفاقات واکنش نشان دهید ، یک واکنش را انتخاب می‌کنید . یعنی شما از روی قدرت عمل می‌کنید.

شما یک چارچوب مثبت از وضعیت دارید. احساس می کنید با افراد اطراف خود ارتباط برقرار می کنید. شما کاملاً درگیر هستید، هم مغز راست و هم چپ. شما هم پرانرژی هستید و این انرژی برای دیگران مسری است. و علاوه بر انرژی، جهت روشنی نیز دارید.

با پیروی از روش‌های ساده‌ای که توجه و آگاهی شما را از آنچه در بدن و ذهن شما در هر لحظه می‌گذرد جلب می‌کند، می‌توانید از تمام ظرفیت و توانایی‌های خود استفاده کنید.

لیست طولانی است و در حالت ایده آل باید بر اساس ترجیحات فردی شما، محدودیت های زمانی و موارد دیگر شخصی سازی شود، اما برای ارائه تنها چهار نمونه از بسیاری از نمونه هایی که به نظر می رسد:

1. قضاوت نکردن

این به تمرین توجه بدون قضاوت اشاره دارد. ما تمایل داریم چیزها را از منظر خود ببینیم که در مقابل چشمان ما حجاب ایجاد می کند. مهم است که این گرایش به قضاوت را بشناسیم (که به نظر می رسد برای اکثر ما به طور طبیعی به وجود آمده است)، اما در حبس آن نباشیم.

به عبارت دیگر، بسیار مهم است که ما از قضاوت در مورد قضاوت خود دست برداریم. اگر می توانستیم قضاوت های خود را مشاهده کنیم، آنها را تصدیق کنیم و قضاوت را قضاوت نکنیم، از قضا، ممکن است در مسیری قرار داشته باشیم که کمتر قضاوت کننده شویم و زندگی واقعی تری داشته باشیم!

2. پذیرش

تمرین آگاهانه پذیرش، فرآیند فعال تشخیص چیزها به همان شکلی است که هستند و نه آن گونه که می خواهیم باشند. ما آنقدر درگیر تلاش برای تغییر چیزها به گونه ای می شویم که به آنها اجازه نمی دهیم.

پذیرش، به ویژه اتفاقات، افکار و احساسات ناخوشایند یا منفی آسان نیست (مثلاً درد و رنج). قبل از اینکه بتوانید واقعاً با درد کنار بیایید، ابتدا باید آن را بپذیرید و اجازه دهید وجود داشته باشد. این اولین قدم حیاتی به سوی شفا است. هنگامی که می دانید کجا ایستاده اید، می توانید خرد خود را در مورد چگونگی تغییر وضعیت و انجام اقدامات صحیح به کار بگیرید.

3 حق شناسی

ما تمایل داریم خیلی چیزها را در زندگی‌مان بدیهی بدانیم. نیاز شدیدی به قدردانی از لحظه حال وجود دارد، درک اینکه چقدر از زنده بودن و کار کردن بدنمان در هماهنگی کامل برخورداریم: سپاسگزار بودن برای داشتن چشمانی که می‌توانند ببینند، گوش‌هایی که می‌شنوند، دست‌ها و پاهایی که کار می‌کنند! توجه به این نعمت‌ها بسیار مهم است.

با این حال، ما معمولاً تنها زمانی به این درک می‌رسیم که مشکلی پیش بیاید، مثلاً یک آسیب، که ما را به فکر کردن و شمارش نعمت‌هایمان سوق می‌دهد. تمرین قدردانی، منفی گرایی را از خود دور می کند و روحیه رضایت از زندگی را تقویت می کند.

4. سخاوت

در نهایت، ما تمرین سخاوت را داریم، وقت و توجه خود را به خود و دیگران می‌دهیم، نشان می‌دهیم که اهمیت می‌دهیم، و احساس به هم پیوستگی را تقویت می‌کنیم. به ارمغان آوردن شادی برای دیگران، تلاش برای دادن چیزهایی که آنها را خوشحال می کند، فواید جسمی و روانی بسیاری دارد (من در مقاله قبلی در این مورد نوشتم).

لازم نیست چیز بزرگی باشد. این می تواند چیزی به سادگی لبخند زدن به یک غریبه باشد، که برای همه می دانیم که ممکن است روز بدی را سپری کرده باشد و واقعاً می توانست از یک لبخند مهربان و دوستانه استفاده کند.

نکته کلیدی برای آرام ماندن و زمین گیر بودن این است که سر تعظیم فرود آوریم و بپذیریم که در مسیر زندگی کجا هستیم، بدون قضاوت و با دلسوزی، با این آگاهی که ما در جایی هستیم که قرار است باشیم و چیزها به طور طبیعی همانطور که قرار بود پیش می روند. به.

رهبری مهم است، اما رهبری آگاهانه آن را در سطح بالاتری قرار می دهد.

برداشت اصلی:

رهبران اغلب درک ناهنجاری از اثربخشی خود دارند، در حالی که تیم‌های آنها عدم اعتماد و مشارکت را تجربه می‌کنند.
ذهن آگاهی یک راه حل اثبات شده برای چالش هایی است که رهبران امروز با آن مواجه هستند و به آنها کمک می کند استرس را مدیریت کنند، تصمیمات بهتری بگیرند و همکاری را تقویت کنند.
رهبران آگاه به طور فعال آگاهی، تمرکز و وضوح را پرورش می دهند و به جای واکنش تکانشی، پاسخ ها را انتخاب می کنند.
با تمرین ذهن آگاهی، رهبران می‌توانند از پتانسیل استفاده نشده خود بهره ببرند، انرژی مسری از خود نشان دهند و جهت روشنی ارائه دهند و رهبری خود را به سطح بعدی ببرند.

کریس گالیا یک رهبر کسب‌وکار موفق است که دارای پیشینه گسترده و متنوعی است که بیش از 35 سال تجربه مدیریت ارشد در شرکت‌های برجسته در بیش از 75 کشور را در بر می‌گیرد. کریس با داشتن پایه ای محکم به عنوان یک مربی حرفه ای دارای گواهینامه، دارای مدارک پایه و سطح پیشرفته، از جمله گواهینامه های PCC و ICF است. تخصص او در حوزه توسعه شخصی و مربیگری اجرایی/توسعه رهبری نهفته است. علاوه بر این، سهم ارزشمند کریس در PRODIREKTگروه رهبری نشات گرفته از پیشینه مربیگری جامع و تجربه گذشته او در نقش های مدیریت ارشد در بخش آژانس تبلیغاتی است.