مدتی پیش، به مقاله جالبی که در گاردین منتشر شده بود، برخوردم با عنوان: آیا زبان میتواند کلید تشخیص اخبار جعلی باشد؟ تکثیر سخنرانیها، مقالات، وبسایتها و پستهای رسانههای اجتماعی که عمداً گمراهکننده هستند، بسیاری از محققان را بر آن داشته است تا ویژگیهای زبانی اخبار جعلی را بررسی کنند. در این مقاله ذکر شده است که چندین محقق دریافتهاند که اخبار جعلی ممکن است در زبانی که استفاده میکنند مشترک باشند - مقالات خبری جعلی بیشتر از کلمات مرتبط با رابطه جنسی، مرگ و اضطراب استفاده میکنند و اغلب از زبان بیش از حد احساسی استفاده میشود. محققان خاطرنشان کردند که تبلیغات تمایل به استفاده از کلیات انتزاعی مانند "حقیقت" و "آزادی" دارد.
اما هوش مصنوعی (AI) چقدر میتواند در تشخیص واقعیت از جعلی دقیق باشد؟ میتوان استدلال کرد که با بهتر شدن هوش مصنوعی در تشخیص اخبار جعلی، رباتها نیز در ویرایش اخبار جعلی به گونهای که به فرار از شناسایی کمک کند، بهتر عمل میکنند. یک ناشر باهوش اخبار جعلی، داستانها را طوری جلوه میدهد که برای مخاطب هدف مناسب باشد.
آیا برندسازی/شهرت یک منبع خبری میتواند انگیزهای برای صادق بودن یا قابل اعتماد بودن باشد؟ شاید. جدا از این واقعیت که شرکتهای خبری اغلب تحت کنترل دولت هستند، بیشتر آنها برای سودآوری وجود دارند، که این خود سوال دیگری را مطرح میکند: گزارش واقعی به زمان و منابع نیاز دارد، در حالی که اخبار جعلی را میتوان تقریباً رایگان تولید کرد.
بله، میتوانیم یک نوشته را ارزیابی کنیم تا ببینیم آیا غیررسمیتر از آن چیزی است که انتظار داریم. میتوانیم بررسی کنیم که آیا حاوی مقدار زیادی صفات عالی و زبان تاکیدی است یا خیر، با این حال، هنوز هم بهترین راه برای مبارزه با اخبار جعلی، داشتن ذهنی باز و تنوع بخشیدن به منابع اطلاعاتیمان است. متأسفانه، اکثر مردم آن را باور میکنند، زیرا میخواهند آن را باور کنند. اکنون مهم نیست چه چیزی درست است، بلکه مهم این است که چه چیزی درست پنداشته میشود.
دژان ترپکوویچ
مدیر عامل، PRODIREKT
موسس Verbalists Education & Language Network
![]()
کشف بیشتر از PRODIREKT
برای دریافت آخرین پست های ارسال شده به ایمیل خود مشترک شوید.

