Кажете го вашето мислење! – „Преиспитување на вредноста на рангирањето на универзитетите“ од Дејан Трпковиќ

Она што нè прави единствени се нашите мисли. Добредојдовте во „Искажете го вашето мислење“!

Дали универзитетите треба повеќе да се оценуваат според нивното влијание и придонеси во општеството, а не според нивната позиција на ранг листа? Дали постои опасност рангирањето на универзитетите да ги овековечи предрасудите и нееднаквостите во високото образование?

06–МАЈ–2024 година | Рангирањата на универзитетите, како што е рангирањето на светските универзитети на „Тајмс хајер едукејшн“, предизвикуваат многу муабети. Тие се листи што ги оценуваат универзитетите врз основа на работи како што е бројот на истражувачки трудови што ги објавуваат. Но, некои универзитети, како Универзитетот во Утрехт во Холандија и Универзитетот во Цирих во Швајцарија, велат „не, благодарам“ на овие рангирања. Тие се загрижени дека фокусот на резултатите и конкуренцијата не е добар за образованието.

Универзитетот во Утрехт порано беше редовен во првите 100 од овие рангирања. Но, во септември, тие решија да се повлечат. Тие не се сами во своите грижи. Многу луѓе почнуваат да се прашуваат дали овие рангирања се фер. Особено во Европа, каде што постои притисок да се судат истражувачите повеќе врз основа на квалитетот на нивната работа отколку само на тоа колку тие произведуваат.

Кога се рангираат универзитетите, тоа не е само за забава. Тие ги користат овие рангирања за да привлечат студенти или да најдат партнери за истражувачки проекти. Владите исто така обрнуваат внимание затоа што сакаат да донесат талентирани луѓе во нивната земја. И истражувачите ги разгледуваат овие списоци кога размислуваат за нивните кариери.

Но, има проблеми со овие рангирања. Едно големо прашање е тоа што организациите за рангирање ретко ги објавуваат алгоритмите што се користат за изготвување на нивните списоци, покренувајќи проблеми со транспарентноста. Не ни кажуваат како доаѓаат до нивните списоци.

И понекогаш, универзитетите може да се обидат да го измамат системот. На пример, тие би можеле да ангажираат навистина познат професор само за да го зголемат нивниот ранг, дури и ако тоа не го подобри образованието.

Исто така, постои чувство дека овие рангирања се пристрасни кон земјите од англиско говорно подрачје, како САД и ОК. Повеќето од првите места обично одат на универзитетите од овие места.

На крајот, јасно е дека иако рангирањето може да биде корисно, тие се далеку од совршени. Универзитетите, владите и истражувачите имаат причини да обрнат внимание на нив. Но, треба да размислиме и како се направени и дали навистина ни покажуваат кои универзитети се најдобри.